Γελoιογραφιες 1940

Παρακατω παραθετω μερικες απο τις γελoιογραφιες τις εποχης.
Καυστικες, σατυρικες αλλα και εμψυχωτικες, επαιξαν κι αυτες σημαντικο ρολο την εποχη εκεινη.

Το επος του ΄40 - οι εφημεριδες εγραφαν...

Ξημερωματα της 28ης Οκτωβριου 1940
Ωρα 3:00
Ο πρεσβης της Ιταλιας στην Αθηνα επισκεπτεται, με εντολη του Μουσολινι, τον τοτε πρωθυπουργο Ιωαννη Μεταξα και του επιδιδει τελεσιγραφο με το οποιο ο Ιταλος δικτατορας ζηταει απο την Ελλαδα να παραχωησει στην Ιταλια διαφορα στρατηγικα της σημεια και ως αποτελεσμα η Ελλαδα να καταστει προτεκτορατο του αξονα.
Ο Μεταξας απορριπτει το τελεσιγραφο με την φραση ¨Λοιπον, αυτο σημαινει πολεμο!¨
Δειτε τα πρωτοσελιδα των εφημεριδων της εποχης.

Ο Αγιος Δημητριος

Ο Άγιος μεγαλομάρτυρας Δημήτριος γεννήθηκε περιπου το 260μ.Χ. στη Θεσσαλονίκη κατά τους χρόνους του Αυτοκράτορα Διοκλητιανού και του Τετράρχη Γαλερίου Μαξιμιανού (284-305μ.Χ), εποχή κατά την οποία έγινε φοβερός διωγμός κατά των χριστιανών.
Ήταν επιφανέστατο μέλος της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης, Δούκας της πόλης και Στρατηγός όλης της Θεσσαλίας, κατάγονταν από ευσεβή οικογένεια με υψιλή κοινωνική θέση, ο πατέρας του ήταν Στρατηγός της Ρωμαϊκης Αυτοκρατοριας στην περιοχή της Μακεδονίας. Ο Δημήτριος απόπολύ νωρις παρουσίασε έντονη χριστιανίκη δράση καταφέρνοντας να οδηγήσει στο Χριστιανισμό πολλούς ειδωλολάτρες. Αυτή του η δράση δεν έμεινε κρυφή από τον Μαξιμιανό ο οποίος διέταξε να συλληφθεί και να οδηγηθεί μπροστά του.
Ο Δημήτριος δε δίστασε να ομολογήσει τη χριστιανική του πίστη, παρόλο που γνώριζε τα φρικτά βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονταν οι χριστιανοί. Αρχικά φυλακίστηκε σε ένα τόπο ακάθαρτο, σ' ένα παλαιό λουτρό στα υπογεια του οποίου χύνονταν ακάθαρτα περιττώματα. Στο βρωμερό αυτό τόπο ο άγιος παρέμεινε στερημένος τη συναναστροφή των ανθρώπων, αλλά παρηγορούμενος από το Θεό.Εκείνο τον καιρό διεξάγονταν αθλητικοί αγώνες στη Θεσσαλονίκη προς τιμή του αυτοκράτορα, ένας από τους συμμετέχοντες, ανθρωπος του Μαξιμιανού, που ονομάζονταν Λυαίος, κόμπαζε πως ήταν ανίκητος και παράλληλα χλέβαζε τους χριστιανούς καλώντας τους να αναμετρηθούν μαζί του. Ένας νεαρός στρατιώτης
και κρυφός μαθητής του Δημητρίου, που ονομάζονταν Νέστωρας επισκέφθηκε το Δημήτριο στη φυλακή και του ζήτησε να προσευχηθεί για να τον βοηθήσει ο Κύριος μας να αντιμετωπίσει τον Λυαίο. Ο άγιος
αφού προσευχήθηκε του είπε: "Ύπαγε και τον Λυαίο θα νικήσεις και υπέρ Χριστού θα μαρτυρήσεις".
Ο Νέστωρας τότε παρουσιάστηκε στο στάδιο και ζήτησε να αναμετρηθεί με τον φοβερό Λυαίο.
Μάταια προσπάθησαν να τον μεταπείσουν. Όταν ο Τετράρχης είδε πως δεν τον άκουε τον άφησε να αντιμετωπίσει τον γιγαντόσωμο Λυαίο. Αυτός πλησίασε τον Λυαίο και φωνάζοντας "Ο Θεός του Δημητρίου βοήθει μοι" του κατάφερε ένα φοβερό χτύπημα με το σπαθί στη καρδία και αυτός αμέσως σωριάστηκε νεκρός.
Ο Μαξιμιανός αφού πληροφορήθηκε τα γεγονότα θεώρησε υπεύθυνο τον Δημήτριο και διέταξε να τους σκοτώσουν και τους δύο αμέσως. Έτσι ο άγιος Νέστωρας αποκεφαλίστηκε έξω από τη λεγόμενη Χρυσή Πύλη. Ο Δημήτριος που βρίσκονταν ακόμα στο λουτρό φυλακισμένος μόλις είδε τους στρατιώτες
να έρχονται σήκωσε το δεξί του χέρι και οι στρατιώτες τον λόγχευσαν στην πλευρά, έτσι έμοιασε στον Κύριο μας, που και αυτός είχε λογχευθεί στην πλευρά, ύστερα οι στρατιώτες των λόγχευσαν σε όλο του το σώμα. Έτσι τελειώθηκε ο άγιος Δημήτριος δεχόμενος το μαρτυρικό στεφάνι.
Κάποιοι ευλαβείς χριστιανοί ήρθαν κρυφά και ένταφίασαν το σώμα του αγίου στον ίδιο τον τόπο του μαρτυρίου, στο βρωμερό λουτρό που έμμελε πλέον να γίνει ιατρείο ψυχών και σωμάτων. Κάποιος μάλιστα φίλος του αγίου που ονομάζονταν Λούπος και ήταν παρόν την ώρα του μαρτυρίου όταν έφυγαν οι στρατιώτες, πήγε γρήγορα και έβγαλε το δαχτυλίδι και το πανωφόρι του αγίου και τα έβαψε στο αίμα του. Με αυτά ενεργούσε πολλά θαύματα: αρρώστους γιάτρευε, δαιμονισμένους θεράπευε. Από τον τάφο του Αγίου Δήμητριου άρχισε να αναβλύζει μύρο, γι΄αυτό και ονομάζεται Μυροβλήτης. Ο Άγιος Δημήτριος απεικονίζεται, μεταξύ των άλλων, και πάνω σε κάφε άλογο λογχίζοντας τον ειδωλολάτρη Λυαίο, σε αντίθεση με τον Αγιο Γεώργιο που απεικονίζεται πάνω σε λευκό άλογο.

Καλη Ανασταση

Σας ευχομαι Καλη Ανασταση και Καλο Πασχα.
Με υγεια, ευτυχια και αγαπη στις οικογενειες σας.

Ηθη και εθιμα του Πασχα στην Αργολιδα

Το Πάσχα είναι η πιο μεγάλη, η πιο λαμπρή ( εξ ου και το Πάσχα λέγεται και Λαμπρή ) γιορτή της Χριστιανοσύνης και ακολουθεί αυτή των Χριστουγέννων. Τα Χριστούγεννα γιορτάζονται για τη γέννηση του Χριστού και το Πάσχα για τα Πάθη, τη Σταύρωση και την Ανάσταση Του.
Το Πάσχα αρχικά γιορταζόταν συγχρόνως σ΄ όλες τις χριστιανικές Εκκλησίες και από το Θ΄ αιώνα καθορίσθηκε να τελείται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας της 21ης Μαρτίου μη συμπεριλαμβανομένης, κατά το Ιουλιανό ημερολόγιο στην Ορθόδοξη εκκλησία και κατά το Γρηγοριανό στη Ρωμαιοκαθολική.
Η εορτή του Πάσχα λόγω της σπουδαιότητάς της επηρεάζει το εορτολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας τόσο 40 ημέρες πριν από αυτό (Μεγάλη Τεσσαρακοστή, Τριώδιο) όσο και 50 ημέρες μετά (περίοδος Πεντηκοσταρίου). Οι ακολουθίες που τελούνται τότε έχουν αρχαιοπρέπεια (ανάγονται στους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού), κατάνυξη και λαμπρότητα και περιγράφονται λεπτομερώς στο τυπικό της Εκκλησίας

Η λέξη «Πάσχα» σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές προέρχεται από τη μεταγλώττιση της Αραμαικής και Εβραϊκής λέξης "Πεσάχ" που σημαίνει το πέρασμα της διάβασης της Ερυθράς Θάλασσας κατά την έξοδό των Εβραίων από την Αίγυπτο προς τη γη της επαγγελίας. Ωστόσο η συσχέτιση αυτή δεν αναφέρεται από κανένα αρχαίο συγγραφέα και συνεπώς η λέξη «Πάσχα», η γιορτή που γίνεται για τα Πάθη, τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Κυρίου, ετυμολογείται προφανώς από το ελληνικό ρήμα «πάσχω, έπαθον κλπ».
Πηγη; Α.Γ. ΚΡΑΣΑΝΑΚΗΣ

Τα εθιμα του Πασχα στην Αργολιδα
Οι προετοιμασίες για το Πάσχα, ή τη Λαμπρή, ξεκινούσαν με το άσπρισμα στις αυλες και στις μαντρες των σπιτιων, οι νοικοκυρες πριν αλλα και στη διαρκεια της Μεγαλης εβδομαδας μεχρι την Μεγαλη Τεταρτη αγόραζαν ασβέστη (χωρή) και άσπριζαν τα σπίτια μέσα και έξω. Την Μεγαλη Πεμπτη εφτιάχναν τα κουλούρια της Λαμπρήςκαι βαφανε τα αυγα. Το Μεγαλο Σαββατο σφάζανε τ’ αρνιά, ετοι¬μάζαν τη μαγειρίτσα. Και το βράδυ πηγαίνανε στην εκκλησία οι οι¬κογένειες. Στις δώδεκα, έλεγε ο παπάς το Χριστός Ανέστη και πε¬τούσανε τρίγωνα, βεγγαλικά, τρακατρούκες, βαρελότα. Αγκαλιαζό-ντουσαν ο παπάς με τους επιτρόπους κι ο κόσμος. Μετά, γυρίζανε στα σπίτια τους και φέρνανε τις λαμπάδες αναμμένες και πριν μπού¬νε, κάνουνε σταυρό μαύρο με τη λαμπάδα πάνω στην κυρια πόρτα του σπιτιου.
Πολλα από τα εθιμα αυτά διατηρουνται μεχρι και σημερα.
Καποια χωρια στην Αργολιδα διατηρουν καποια ιδιαιτερα εθιμα όπως:

ΑΣΙΝΗ
Το κάψιμο του Ιούδα
Ένα έθιμο πού επικρατεί και σώζεται ακόμη μέχρι σήμερα είναι το κάψιμο του Ιούδα, το Πάσχα. Την Μεγάλη Παρασκευή ή το Μεγάλο Σάββατο μια ομάδα από νέους της Ασίνης μαζεύονται και κατασκευάζουν ένα αχυρένιο ομοίωμα του Ιούδα Ισκαριώτη. Μόλις το κατασκευάσουν το βάζουν επάνω σ' ένα καρότσι και το γυρίζουν σ' όλο το χωριό. Το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα μετά τη θεία λειτουργία τής Αγάπης, γύρο στις 4 ή ώρα, τοποθετούσαν τον Ιούδα πάνω σε ένα Ικρίωμα (κρεμάλα) οπου και το εκαιγαν.

ΛΙΜΝΕΣ
Το Μ. Σάββατο οι γυναίκες ζυμώνουν το πασχαλινό κουλούρι και μαζί μ’ αυτό ζυμώνουν κουλούρες μεγάλες για να τις πάνε στα βαφτιστήρια τους και ένα μικρό κουλούρι πού το βάζουν στο εικόνισμα. Όλα τα κεντούν με διάφορα κεντίδια και ένα κόκκινο αυγό θα βάλουν επάνω στην πασχαλινή κουλούρα, την οποία θα φάνε την Κυριακή του Πάσχα μαζί με το αρνί. Την ήμερα του Πάσχα θα μοιράσουν τις κουλούρες στα βαφτιστήρια. Η κουμπάρα θα τούς δώσει γλυκίσματα. Το απόγευμα τής ημέρας του Πάσχα οι τσοπάνηδες θά μοιράσουν στους φίλους και τούς συγγενείς τυρί. Οι άνθρωποι πού θα πάρουν το τυρί θα δώσουν στους τσοπάνηδες κουλουράκια και αυγά.

...μια φωτογραφια της ομαδας, τοτε,

Αγγελοπουλος Γιωργος, Αγγελοπουλος Γιωργος, Καραμπης Γιωργος, Μπατζιαγκας, Κωστοπουλος Γιαννης, Αντωνοπουλος Σπυρος, Γκατσης Σπυρος, Λουκας Παναης, Στεργιου Νουλης.

Το χωριο χτες και σημερα

Το καφενειο "η δροσια" ανηκε στο Θεοδ. Νικολαου (Μπακα) βρισκοταν στο βενζιναδικο του χωριου.

Ο δρομος που περναει μπροστα απο το καφενειο του Νικολαου Γ. και καταληγει στο παλιο βενζιναδικο

Το παλιο καφενειο του Καραμπη Γιωργου (λουτσου)

Το καφενειο του Σταθοπουλου Γεωργιου (Αραιου), βρισκοταν εκει οπου σημερα βρισκεται το σπιτι του Κολλια Θωμα.