Φωτογραφιες

Στους προποδες του βουνου αυτου ειναι χτισμενο το εκκλησακι του Αγ. Σπυριδωνα, το ονομα του δεν το γνωριζω, παρολα αυτα η θεα απο την κορυφη του ειναι κατι το μαγικο.

Ο Άγιος Σπυριδωνας

Το λείψανό του, που διατηρήθηκε ακέραιο μετά την ταφή και ανέδιδε ευώδεις αναθυμιάσεις, αρχικά διατηρήθηκε σε εκκλησία της πατρίδας του. Μετά την κατάληψη της Κύπρου από τους Άραβες, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, το 691. Τρία χρόνια μετά την άλωση της Πόλης, ο ιερέας Γεώργιος Καλοχαιρέτης μετέφερε το λείψανο, μαζί μ' εκείνο της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστας, σ' ένα χωριό κοντά στην Άρτα και στη συνέχεια για μεγαλύτερη ασφάλεια μεταφέρθηκαν στην Κέρκυρα.
Αν υπάρχει κάτι με το οποίο η Κέρκυρα είναι έκτοτε αναπόσπαστα δεμένη μέσα στη νεότερη ιστορική της πορεία, σίγουρα είναι ο προστάτης και πολιούχος της Άγιος Σπυρίδων. Η λατρεία των Κερκυραίων στον θαυματουργό τους Άγιο δεν είναι απλά ένα οποιοδήποτε θρησκευτικό συναίσθημα, είναι η αγάπη, η ελπίδα και η παρηγοριά τους.

Τροπάριο του Αγίου Σπυρίδωνα

Της συνόδου της πρώτης ανεδείχθεις
υπέρμαχος και θαυματουργός
Θεοφόρε Σπυρίδων, πατήρ ημών,
διό νεκρά σύ εν τάφω προσφωνείς
και όφιν εις χρυσούν μετέβαλες,
και εν τω μέλπειν τας αγίας σου ευχάς
αγγέλους έσχες συλλειτουργούντας σοι, Ιερώτατε.
Δόξα τω σε δοξάσαντι, δόξα τω σε στεφανώσαντι,
Δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ίασιν.

πηγη http://www.hellenica.de/Griechenland/Religion/GR/AgiosSpyridonas.html

Γενικη συνελευση του Πολ. συλλογου

Ο Πολιτιστικος-Μορφωτικος συλλογος "ο Μαη Νικολας" επανασυστηνεται και καλει τα μελη του το Σαββατο 10/12/2011 και ωρα 17:00, στο δημοτικο σχολειο για την διενεργεια γενικης συνελευσης και εκλογων με σκοπο την αναδειξη νεου διοικητικου συμβουλιου.

Δανειστικη βιβλιοθηκη

Το συμβουλιο της σχολικης κοινοτητας του δημοτικου σχολειου Ανυφιου ανελαβε την πρωτοβουλια της δημιουργιας δανειστικης βιβλιοθηκης.
Η σελιδα επικροτει και με τον τροπο της προωθει τετοιου ειδους κινησεις και πρωτοβουλιες.
Σας παραθετω το κειμενο οπως αναρτηθηκε απο τον παρακατω ιστοτοπο: http://nafplio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=405:anifi-vivliothiki&catid=51:2011-07-01-11-21-23&Itemid=140

ΧΑΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ !

Με ανακοίνωση του το Συμβούλιο Σχολικής Κοινότητας, ζητά για το πρόσφατα ανακαινισμένο Δημοτικό Σχολείο ΑΝΥΦΙΟΥ από όποιον διαθέτει βιβλία παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας σε καλή κατάσταση και δεν τα χρειάζεται, να τα χαρίσει στο σχολείο, συνδράμοντας έτσι την προσπάθειά του σχολείου να δημιουργήσει μια δανειστική βιβλιοθήκη και να δώσει στα παιδιά την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με τον κόσμο του λογοτεχνικού βιβλίου.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 27520-44141

Γελoιογραφιες 1940

Παρακατω παραθετω μερικες απο τις γελoιογραφιες τις εποχης.
Καυστικες, σατυρικες αλλα και εμψυχωτικες, επαιξαν κι αυτες σημαντικο ρολο την εποχη εκεινη.

Το επος του ΄40 - οι εφημεριδες εγραφαν...

Ξημερωματα της 28ης Οκτωβριου 1940
Ωρα 3:00
Ο πρεσβης της Ιταλιας στην Αθηνα επισκεπτεται, με εντολη του Μουσολινι, τον τοτε πρωθυπουργο Ιωαννη Μεταξα και του επιδιδει τελεσιγραφο με το οποιο ο Ιταλος δικτατορας ζηταει απο την Ελλαδα να παραχωησει στην Ιταλια διαφορα στρατηγικα της σημεια και ως αποτελεσμα η Ελλαδα να καταστει προτεκτορατο του αξονα.
Ο Μεταξας απορριπτει το τελεσιγραφο με την φραση ¨Λοιπον, αυτο σημαινει πολεμο!¨
Δειτε τα πρωτοσελιδα των εφημεριδων της εποχης.

Ο Αγιος Δημητριος

Ο Άγιος μεγαλομάρτυρας Δημήτριος γεννήθηκε περιπου το 260μ.Χ. στη Θεσσαλονίκη κατά τους χρόνους του Αυτοκράτορα Διοκλητιανού και του Τετράρχη Γαλερίου Μαξιμιανού (284-305μ.Χ), εποχή κατά την οποία έγινε φοβερός διωγμός κατά των χριστιανών.
Ήταν επιφανέστατο μέλος της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης, Δούκας της πόλης και Στρατηγός όλης της Θεσσαλίας, κατάγονταν από ευσεβή οικογένεια με υψιλή κοινωνική θέση, ο πατέρας του ήταν Στρατηγός της Ρωμαϊκης Αυτοκρατοριας στην περιοχή της Μακεδονίας. Ο Δημήτριος απόπολύ νωρις παρουσίασε έντονη χριστιανίκη δράση καταφέρνοντας να οδηγήσει στο Χριστιανισμό πολλούς ειδωλολάτρες. Αυτή του η δράση δεν έμεινε κρυφή από τον Μαξιμιανό ο οποίος διέταξε να συλληφθεί και να οδηγηθεί μπροστά του.
Ο Δημήτριος δε δίστασε να ομολογήσει τη χριστιανική του πίστη, παρόλο που γνώριζε τα φρικτά βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονταν οι χριστιανοί. Αρχικά φυλακίστηκε σε ένα τόπο ακάθαρτο, σ' ένα παλαιό λουτρό στα υπογεια του οποίου χύνονταν ακάθαρτα περιττώματα. Στο βρωμερό αυτό τόπο ο άγιος παρέμεινε στερημένος τη συναναστροφή των ανθρώπων, αλλά παρηγορούμενος από το Θεό.Εκείνο τον καιρό διεξάγονταν αθλητικοί αγώνες στη Θεσσαλονίκη προς τιμή του αυτοκράτορα, ένας από τους συμμετέχοντες, ανθρωπος του Μαξιμιανού, που ονομάζονταν Λυαίος, κόμπαζε πως ήταν ανίκητος και παράλληλα χλέβαζε τους χριστιανούς καλώντας τους να αναμετρηθούν μαζί του. Ένας νεαρός στρατιώτης
και κρυφός μαθητής του Δημητρίου, που ονομάζονταν Νέστωρας επισκέφθηκε το Δημήτριο στη φυλακή και του ζήτησε να προσευχηθεί για να τον βοηθήσει ο Κύριος μας να αντιμετωπίσει τον Λυαίο. Ο άγιος
αφού προσευχήθηκε του είπε: "Ύπαγε και τον Λυαίο θα νικήσεις και υπέρ Χριστού θα μαρτυρήσεις".
Ο Νέστωρας τότε παρουσιάστηκε στο στάδιο και ζήτησε να αναμετρηθεί με τον φοβερό Λυαίο.
Μάταια προσπάθησαν να τον μεταπείσουν. Όταν ο Τετράρχης είδε πως δεν τον άκουε τον άφησε να αντιμετωπίσει τον γιγαντόσωμο Λυαίο. Αυτός πλησίασε τον Λυαίο και φωνάζοντας "Ο Θεός του Δημητρίου βοήθει μοι" του κατάφερε ένα φοβερό χτύπημα με το σπαθί στη καρδία και αυτός αμέσως σωριάστηκε νεκρός.
Ο Μαξιμιανός αφού πληροφορήθηκε τα γεγονότα θεώρησε υπεύθυνο τον Δημήτριο και διέταξε να τους σκοτώσουν και τους δύο αμέσως. Έτσι ο άγιος Νέστωρας αποκεφαλίστηκε έξω από τη λεγόμενη Χρυσή Πύλη. Ο Δημήτριος που βρίσκονταν ακόμα στο λουτρό φυλακισμένος μόλις είδε τους στρατιώτες
να έρχονται σήκωσε το δεξί του χέρι και οι στρατιώτες τον λόγχευσαν στην πλευρά, έτσι έμοιασε στον Κύριο μας, που και αυτός είχε λογχευθεί στην πλευρά, ύστερα οι στρατιώτες των λόγχευσαν σε όλο του το σώμα. Έτσι τελειώθηκε ο άγιος Δημήτριος δεχόμενος το μαρτυρικό στεφάνι.
Κάποιοι ευλαβείς χριστιανοί ήρθαν κρυφά και ένταφίασαν το σώμα του αγίου στον ίδιο τον τόπο του μαρτυρίου, στο βρωμερό λουτρό που έμμελε πλέον να γίνει ιατρείο ψυχών και σωμάτων. Κάποιος μάλιστα φίλος του αγίου που ονομάζονταν Λούπος και ήταν παρόν την ώρα του μαρτυρίου όταν έφυγαν οι στρατιώτες, πήγε γρήγορα και έβγαλε το δαχτυλίδι και το πανωφόρι του αγίου και τα έβαψε στο αίμα του. Με αυτά ενεργούσε πολλά θαύματα: αρρώστους γιάτρευε, δαιμονισμένους θεράπευε. Από τον τάφο του Αγίου Δήμητριου άρχισε να αναβλύζει μύρο, γι΄αυτό και ονομάζεται Μυροβλήτης. Ο Άγιος Δημήτριος απεικονίζεται, μεταξύ των άλλων, και πάνω σε κάφε άλογο λογχίζοντας τον ειδωλολάτρη Λυαίο, σε αντίθεση με τον Αγιο Γεώργιο που απεικονίζεται πάνω σε λευκό άλογο.